Ieder jaar vieren we op 5 oktober de Dag van de Leraar. Dit jaar is dat op woensdag en valt het precies midden in de Nationale Onderwijsweek, waarin het onderwijs de kans krijgt al het moois dat er in de sector gebeurt voor het voetlicht te brengen. Het thema van deze week is ‘Lang Leve leren’ en staat, volgens de website, ‘symbool voor in beweging zijn en je ontplooien: leren doet iedereen, altijd!’
De Dag van de Leraar is bedoeld om alle leerkrachten in het zonnetje te zetten voor al het goede werk dat ze doen. Zeker in deze tijd zijn zij een baken van rust en stabiliteit voor de leerlingen, studenten, zijinstromers en alle anderen die met hun hulp willen (blijven) leren. Ik word wel blij van het thema ‘Lang Leve Leren’. Het past mooi bij de missie en activiteiten van ons partnerschap, waarin we iedereen, ervaren en startende leraren, aankomende leraren en leerlingen, plezier willen laten beleven aan het leren van nieuwe dingen.
Nadenkend over de Dag van de Leraar schoten mijn gedachten naar een voorval vorige week. In een online sessie over de kwaliteit van samen opleiden sprak ik geregeld over het actief betrekken van studenten bij de kwaliteitsontwikkeling. Voor mij een vanzelfsprekendheid die gelukkig ook door de aanwezigen werd onderstreept. Echter, ik kreeg wel feedback op het gebruik van het woord ‘studenten’ in dezen. Het vriendelijke verzoek was om voortaan ‘aankomende leraren’ te gebruiken, ze functioneren immers als leraren in opleiding en zijn vanuit die hoedanigheid ook teamlid en worden betrokken bij alles wat er in een school speelt. Een terechte opmerking…! Zij verdienen evenveel aandacht.
Hoe mooi en terecht zou het daarom zijn als we binnen ons partnerschap heel bewust de ‘Dag van de (aankomende) Leraar’ vieren. Dat is voor mij een van de manieren om vorm te geven aan wat ik tijdens mijn lectorale rede de Lerende Leraar als partner heb genoemd. “Nu is het een mooi moment om de driehoek op zijn kop te zetten en de student (lees: (aankomende) leraar) meer partner te maken in het proces van samen opleiden en doorgaande professionalisering.”
De lerende leraar als partner betekent dat vanuit het partnerschap wordt samengewerkt en geleerd, gebaseerd op essentiële waarden als gelijkwaardigheid, transparantie, betrokkenheid en een open houding, gebruik makend van ieders kwaliteiten. Hiermee wordt de zelfsturing en zelfverantwoordelijkheid van (aankomende) leraren versterkt en ontstaat ruimte voor samen leren en innovatie.
5 oktober, de dag van de (aankomende) leraar…. Lang Leve Leren!
Miranda Timmermans
Bekijk de praatplaat ‘Lerende leraar als partner’.
De Kibrahacha boom is niet alleen een prachtige boom op de Caribische eilanden, maar het is ook de naam van het partnerschap Samen Opleiden Caribisch Gebied (1). Het partnerschap bestaat uit een samenwerking tussen drie lerarenopleidingen/universiteiten en een zestiental scholen, verspreid over de eilanden Curaçao, Aruba en Bonaire. Samen leiden ze ongeveer 170 collega’s in opleiding op voor het primair onderwijs binnen zogenoemde ‘nesten’.
Afgelopen donderdag, op de ontmoetingsdag voor alle Marnix collega’s (heel fijn dat er ook een aantal collega’s uit onze partnerscholen aanwezig waren) mocht ik samen met Chris Kroeze van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen de inleidende keynote verzorgen over Samen Opleiden en Professionaliseren in partnerschappen. We hebben laten zien dat alle studenten in de nabije toekomst in samenwerking tussen scholen en opleidingen worden opgeleid, en dat er bij voorkeur binnen die samenwerking ook aandacht is voor inductie en verdergaande professionalisering.
Deze keer geen metafoor of tot de verbeelding sprekende titel voor dit blog. Nee, deze keer kom ik meteen to the point: deze blog gaat over de vorming van onderwijsregio’s. Onderwijsregio’s, wat zijn dat en waarom is het van belang dat we als betrokkenen bij Partners in Opleiding en Ontwikkeling hiervan op de hoogte zijn? En wat betekenen die onderwijsregio’s voor ons?
