De leukste les ‘ever’
Casper vertelt enthousiast over zijn werk op de basisschool. “Ik heb zoveel leuke ervaringen met kinderen. Soms hebben de wat oudere kinderen helemaal geen zin in muziekles. Dat merk ik als ik binnenkom. Het is dan zo leuk als ze na afloop naar je toekomen en zeggen: ‘meester, dat was de leukste les ever!’ Bij de kleuters nam ik eens een knuffelkonijn mee. Als ze goed gezongen hadden, kregen ze een knuffel van dat konijn. Ze werden zo enthousiast dat het zingen steeds beter ging. Dat is ook meteen de uitdaging van mijn werk: hoe kan ik iedereen meenemen in de les? Mijn eigen enthousiasme is daarbij heel belangrijk.”
Als muziekdocent komt hij gemiddeld een uur per week in de klas. Hij heeft dus een andere band met de kinderen dan hun groepsleerkracht. Casper: “Als je groepsleerkracht bent, vervul je een heel andere rol en ben je een ander soort superheld. Je bent een rustpunt voor de kinderen; de stabiele factor die voor veiligheid zorgt. Lachend: “Ik ben er maar een uurtje, dus ik moet in dat ene uur net zoveel indruk maken als de groepsleerkracht in een hele week.”
Je sterke kanten en kwetsbaarheden
Op de Marnix Academie geeft Casper les aan superhelden in wording. Zijn missie? “Ik hoop persoonlijk dat iedere student naar zichzelf kan kijken en kan zeggen waar zijn sterke kanten liggen. Tegelijkertijd moet een student weten hoe hij die kwaliteiten voor het voetlicht van de kinderen kan brengen, zodat die zich daaraan op kunnen trekken.” Casper vervolgt: “Net zo belangrijk is het dat je je eigen kwetsbaarheden in de etalage durft te zetten. Sommige studenten durven bijvoorbeeld niet te zingen. Als je het dan tóch doet, zien kinderen dat het oké is om iets spannend te vinden. Je bent dan echt een held in hun ogen. Bovendien kom je tegemoet aan veel kinderen die zingen juist fantastisch vinden.”
Tekst: Arenda Vermeulen