Naar de hoofdinhoud Naar de navigatie

‘Je bent voor kinderen meer dan een leerkracht’

Je wordt niet zomaar superheld. Dat heeft Tessa van den Brink zelf ervaren. De eerste jaren als leraar in het basisonderwijs waren pittig, vertelt ze. “Ik stond voor groep 8 en was vooral didactisch bezig. Ik was druk met alles afkrijgen dat op de planning stond. En dat was veel! Pas na een paar jaar heb ik dat los kunnen laten. Dat gaf lucht; er ontstond ruimte voor een geintje en een spelletje. Het was een omslagpunt voor Tessa. “Ik voelde me een superheld toen ik de methode durfde los te laten en meer naar de kinderen zelf kon kijken.”
21 juni 2024
Superhelden aan het woord

Geef het de tijd

Door ervaring groei je in je rol als leerkracht. Dat benadrukt Tessa ook bij stagiaires. “Geef het de tijd”, zeg ik vaak tegen hen. “Je denkt misschien dat het bij iedereen op je stageschool vanzelf gaat, maar weet dat elke leraar zijn strubbelingen heeft.”
Tessa staat twee dagen in de week voor groep 8 en drie dagen in de week geeft ze les op de academische lerarenopleiding van de Universiteit Utrecht. Een paar jaar nadat ze de pabo had afgerond, volgde ze de master Onderwijswetenschappen. Dat opende nieuwe deuren. Toch wilde ze ook in het basisonderwijs blijven werken. Ze geniet van de leerlingen. “Kinderen in groep 8 willen aan de ene kant stoer doen, maar ze zijn ook nog klein. Als ik bij een voetbaltoernooi kom kijken, zeggen ze trots: “Dit is onze juf!”. En ze komen nog steeds bij mijn bureau staan om te vertellen. Tegelijkertijd willen ze ook persoonlijke dingen van mij weten. Wat ik in het weekend heb gedaan bijvoorbeeld. Dat vinden ze machtig interessant.”

Humor in de klas

Voor Tessa is humor heel belangrijk. “Je moet elke dag met elkaar kunnen lachen en ontspannen. Even een geintje tussendoor hoort er echt bij. Kinderen nemen de stof daarna zoveel beter op. Ik sprak eens een dicteezin uit in Brabants dialect. Dat vonden ze zo leuk dat ik ‘Het dictee met de zachte G’ invoerde en regelmatig terug liet komen. 

Gehecht

Tessa wordt zich steeds meer bewust van het feit dat ze voor sommige kinderen zoveel meer dan leerkracht is. Ze is hun superheld. “Er zijn kinderen die thuis minder aandacht krijgen dan van mij op school. Dat zijn kinderen die ’s middags blijven hangen en vragen of ze nog een klusje mogen doen. Ze zijn erg aan je gehecht. Dat raakt me steeds meer.”